Bradley is pas 19, maar heeft al een flinke dosis zorgervaring op zak. Wat begon met een stage op de middelbare school, groeide uit tot vrijwilligerswerk, een baan als woonleefmedewerker en uiteindelijk zijn diploma Helpende Zorg en Welzijn Plus. “Ik ben er eigenlijk gewoon ingerold.”
De zorg was niet vanaf het begin een uitgestippeld carrière plan. Toch voelde Bradley zich er al snel op zijn plek. Tijdens zijn middelbare school liep hij stage bij Willibrord, binnen het welzijnswerk. Hij vond het contact met bewoners zo leuk dat hij na zijn stage bleef hangen als vrijwilliger bij de activiteitenbegeleiding.
Toen hij zestien werd, kwam daar een officiële baan als woonleefmedewerker bij. Vooral op een PG-afdeling leerde hij de bewoners goed kennen. “Als woonleefmedewerker had ik best veel tijd voor bewoners. Je maakt een praatje, doet een activiteit en hoort ondertussen de mooiste verhalen over vroeger. Dat vond ik altijd interessant.” Die ervaringen maakten voor Bradley duidelijk dat hij verder wilde in de zorg.
Een omweg die goed uitpakte
Na de middelbare school begon hij aan de opleiding Verzorgende IG. Een logische volgende stap, dacht hij. In de praktijk bleek de opleiding behoorlijk pittig.
“Ik was nog jong en ineens moest ik heel veel zelfstandig doen en zelfstudie maken. Dat was echt een omschakeling. Ik merkte dat het op dat moment gewoon te veel was.”
Stoppen met de zorg was voor Bradley geen optie. Binnen de organisatie waren verschillende opleidingsmogelijkheden en hij besloot een stap terug te doen: eerst de opleiding Helpende en daarna Helpende Plus. “Dat paste veel beter bij mij. Ik ben uiteindelijk heel blij dat ik die keuze heb gemaakt. Inmiddels ben ik gediplomeerd Helpende Plus.”
Tijdens zijn opleiding ontdekte Bradley bovendien waar zijn interesse écht ligt: de somatische zorg. “Daar ligt mijn passie. Ik vind het mooi om mensen praktisch te helpen en tegelijk echt contact met ze te hebben.”
Tijdens zijn opleiding ontdekte Bradley bovendien waar zijn interesse écht ligt: de somatische zorg. “Daar ligt mijn passie. Ik vind het mooi om mensen praktisch te helpen en tegelijk echt contact met ze te hebben.”
Ook zijn keuze voor WVO Zorg was bewust. Tijdens zijn stage sprak de manier van werken hem aan. Vooral de moderne kijk op zorg viel hem op. “Ik kreeg steeds meer oog voor zorgdomotica. Bijvoorbeeld plafondliften. Het zijn misschien technische dingen, maar ze kunnen het werk voor medewerkers én bewoners zoveel makkelijker maken.” Die moderne manier van werken is een van de redenen waarom Bradley zich thuis voelt. “Het is een organisatie met een duidelijke visie. Ik merk dat er aandacht is voor mensen. Voor bewoners, maar ook voor medewerkers. Dat vind ik belangrijk.”
Maar vraag Bradley wat het leukste is aan zijn werk en de techniek komt niet als eerste ter sprake. De mensen wel.
Een knuffel die alles zegt
Een van de meest bijzondere momenten uit zijn werk maakte hij onlangs mee. Anderhalf jaar lang zorgde hij met veel liefde voor een bewoonster. Deze week overleed zij. “Dat doet natuurlijk iets met je. Na haar overlijden gaf haar familie me een knuffel uit dankbaarheid. Dat moment vergeet ik niet snel.” Juist die dankbaarheid maakt het werk voor Bradley bijzonder. “Je doet soms gewoon je werk, maar voor iemand en zijn familie kan dat ontzettend veel betekenen. Dat besef vind ik mooi.”
Werken in de zorg heeft hem bovendien veranderd. Hij kijkt anders naar mensen en naar het leven. “Je gaat dingen meer relativeren. Je ontmoet zoveel verschillende mensen en hoort zoveel verhalen. Dat verandert wel hoe je naar de wereld kijkt.” Hij heeft ook steeds meer waardering gekregen voor de generatie voor wie hij nu zorgt.
“De ouderen voor wie ik zorg, hebben ervoor gezorgd dat ik dit werk kan doen. Zij hebben hun bijdrage geleverd aan de maatschappij. Ik vind het mooi dat ik nu iets voor hen kan terugdoen.”
Nog lang niet uitgeleerd
Op zijn negentiende heeft Bradley dus al een behoorlijk zorgpad afgelegd. En toch voelt het voor hem niet alsof hij er al is. “Werken in de zorg kan best pittig zijn. Maar het is zeker de moeite waard. Ik ben nog jong en heb al zoveel geleerd, niet alleen over de zorg, maar ook over het leven.” Van een middelbare scholier met een eerste stageplek naar een gediplomeerd Helpende Plus. Bradley heeft zijn plek gevonden.
“Ik weet nu dat ik in de zorg wil werken. Wat mijn volgende stap wordt, zie ik wel. Voor nu zit ik hier gewoon goed op mijn plek.” En misschien is dat wel precies hoe het bij Bradley werkt: niet alles vooraf uitstippelen, maar kansen pakken, ontdekken wat bij je past en ondertussen vooral goed kijken naar de mensen voor wie je het doet.
Spreekt de keuze van Bradley voor een opleiding bij Amarijn je aan? Check dan de vacatures voor onze opleidingsplaatsen.
