Waar: Vlissings Filmtheater in het Scheldehof
Wanneer: 6 maart 2026
Kosten: 5 euro
DRUK
Leraar Martin, gedenkwaardig gespeeld door Mads Mikkelsen (Hannibal, Casino Royale) zit erdoorheen. Net als bijna iedereen die niet vóór zijn vijftigste verjaardag dood neervalt, krijgt hij te maken met de vraag: ‘Is dit het nou?’ Is dit mijn bestaan, is het genoeg, ben ik niet vastgeroest in mijn leven en succes (of gebrek daaraan)? Een even ordinaire als onvermijdelijke midlifecrisis bevangt Martin en zijn drie forty-something collega-leraren op een Deens gymnasium. Ze besluiten tijdens een verjaardagsdiner, waarop Martin toegeeft dat hij zijn persoonlijke en professionele leven langzamerhand nergens meer op vindt slaan, om de theorie van de werkelijk bestaande Noorse psychiater Skårderud op waarheid te onderzoeken. Skårderud heeft de stelling geponeerd dat de mens van nature een hoeveelheid alcohol in het bloed heeft die eigenlijk 0,5 promille te laag is. We zouden, zo stelt de psych provocerend, beter af zijn als we in plaats van nul promille alcohol continu op een half promille zouden zitten. Ter info: exact een half promille is in Nederland de wettelijke bovengrens waarmee je nog net achter het stuur mag plaatsnemen. Een half promille om beter te functioneren, niet gehinderd door overmatige remmingen, beleefdheid en conformiteit, en onbelemmerd tappen uit de bron van je creativiteit. Maar ook weer niet zo teut dat het gênant of gevaarlijk is. Aldus de theorie.
De vier heren besluiten het semi-wetenschappelijk aan te pakken en schaffen allemaal een kleine breathalyzer aan waarmee ze continu hun promillage meten. Plus een thermoskan met wodka die meegaat naar het werk. Ze hernemen hun leven als leraar, echtgenoot, vader en vriend in een semi-permanente staat van milde dronkenschap. De regels, zoals ook nageleefd door hun held - de geniale en alcoholische schrijver Ernest Hemingway - zijn streng: absoluut geen alcohol na acht uur ‘s avonds (!) en in het hele weekend geen druppel. Maar voor de rest dus permanent op peil houden, dat promillage.
Het is niet moeilijk te raden welke kant dit op gaat en welke desastreuze gevolgen in het verschiet liggen. Het script van de film meandert als een dronkenlap van geestigheid naar geestigheid, met vele alerte observaties over de praktijk van drankgebruik en -misbruik.
De film eindigt dus niet eenduidig en zeker niet nuchter en helder. Maar wel behoorlijk monter, met als bonus een subliem dansende Mikkelsen, die kan laten zien dat hij zijn carrière niet begon als acteur maar als balletdanser.
