“Ik hou van haar, dus dan doe je dat gewoon.” Voor Piet de Nooijer is meehelpen in de zorg voor zijn vrouw een vanzelfsprekendheid. Vanaf het moment dat Jannie bij Amarijn kwam wonen, staat hij ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds voor haar klaar. Ontzettend fijn voor Jannie én voor de zorgprofessionals.
Piet (70) en Jannie (70), hebben samen een mooi leven. “We trouwden in 1978 en hebben twee zoons gekregen”, vertelt Piet. “We gingen vaak op vakantie en zijn echt overal geweest. Turkije, Griekenland, alle eilanden van Spanje. Allemaal zonvakanties, want Jannie is gek op de zon.”
Naar Amarijn
Op 13 december 2021 sloeg het noodlot toe. Een beroerte zorgde ervoor dat Jannie afasie kreeg en eenzijdig verlamd raakte. Thuis wonen bleek niet meer mogelijk, dus werd een plek voor haar gezocht bij Amarijn. “Ze heeft hier in Scheldehof een prachtige kamer gekregen”, vertelt Piet. “Ze kijkt uit over het straatje hierachter en ziet de molen draaien.”
Drie keer per dag
Vanaf dag één staat Piet op deze nieuwe plek aan Jannies zijde. “Ik ben er elke dag, drie keer per dag, en help waar ik kan.” “Piet is echt heel betrokken en doet ontzettend veel”, vertelt Jane de Veen - Wong-Fat, Coördinerende Verzorgende IG bij Amarijn. “Hij brengt haar naar de eetruimte, wc, kapper en therapie, dient haar medicatie toe, wast haar kleren, poetst haar tanden, doet boodschappen, noem maar op. Dat is bijzonder fijn voor Jannie en ook voor ons.”
‘Hij kent haar toch het best’
Jane ziet dat het Jannie goed doet dat Piet en zij zoveel samen zijn. “Ze kijken gezellig samen tv of neemt Piet haar mee naar buiten. Dan zie je haar genieten. Maar ook als het niet zo goed gaat met Jannie, ziet Piet dat vaak als eerste. Hij kent haar toch het best.” Piet noemt een simpel voorbeeld: “Jannie lust geen spitskool. Zelf kan ze dat niet aangeven, maar ik wel. En dan zorgen ze voor iets anders. Dat doen ze hier goed hoor.”
Een band opbouwen
Piet is sowieso tevreden over de zorg bij Amarijn. “Ze hebben het hartstikke druk natuurlijk, maar doen echt hun best. En ze waarderen ook wat ik doe. Dan zeggen ze wel eens iets als ‘dankjewel Piet’. Ach, ik help gewoon als het nodig is. Soms vind ik het wel lastig als vaste teamleden op een andere locatie gaan werken. Je bouwt toch een band met ze op.”
Genieten van het leven
Dit alles resulteert in een leven waar zowel Piet als Jannie nog van kan genieten. “Bijvoorbeeld wanneer we samen zingen. Dat kan ze namelijk nog wel”, vertelt Piet. Jane legt uit: “Zingen komt uit het creatieve deel van het brein. Dat deel is bij Jannie niet beschadigd.” Piet: “Verder geniet ze ook van sportprogramma’s op tv en koffertjesjacht van de Postcode Loterij. Weet je dat ze een keer in de finale zat en zo’n koffertje gewonnen heeft? Ja, Jannie was namelijk heel slim. Ik denk dat ze dat nu een beetje kwijt is, maar ze heeft nog wel plezier in het leven. Ze lacht nog, gelukkig. Zeker wanneer we met de rolstoel over de boulevard wandelen, een terrasje pakken in de stad en een wijntje drinken. Dat vindt ze prachtig.” Ook Piet zelf kan nog van het leven genieten, ondanks dat het soms ook zwaar kan zijn. “Gelukkig krijg ik ook hulp van mijn zussen en zoons. En hobby’s heb ik niet nodig. Mijn vrouw is veel belangrijker. Het voelt dan ook niet als verplichting. Ik doe het met liefde en geniet van onze momenten samen.